2101 amansia infographie nl11
deco bulles rouges

De aanpak van A-Mansia: Het eerste doeltreffende en natuurlijke voedingssupplement met gepasteuriseerde Akkermansia muciniphila om diabesitas te bestrijden"

Diabesitas: zwaarlijvigheid en diabetes

Het aantal mensen met overgewicht neemt wereldwijd snel toe, en deze toename heeft geleid tot een gelijktijdige stijging van de prevalentie van diabetes type 2. Nu diabetes type 2 epidemische proporties aanneemt, heeft de Internationale Diabetes Federatie (IDF) voorspeld dat het aantal mensen met diabetes type 2 tegen 2025 tot bijna 333 miljoen kan stijgen1. Om deze reden noemde de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) zwaarlijvigheid en diabetes de “epidemie van de 21ste eeuw”. De precieze relatie tussen een verhoogde nuchtere bloedsuikerspiegel en overgewicht blijft ongeveer even controversieel als het verhaal van “de kip of het ei”. Insulineresistentie is een voorwaarde voor het optreden van andere MetS-indicatoren (d.w.z. overgewicht, dyslipidemie en hypertensie). Hoewel sommige studies dit standpunt ondersteunen, wijzen andere onderzoeken erop dat centraal (buikvet) overgewicht systemische (over het volledige lichaam) insulineresistentie veroorzaakt. Ongeacht het precieze oorzakelijk verband is de term “diabesitas” in 2005 bedacht door Francine Kaufman om het nauwe verband tussen beide ziekten te benadrukken. Overgewicht en diabetes type 2 komen namelijk vaak samen voor, en de overgrote meerderheid van de personen met diabetes type 2 lijdt of heeft geleden aan overgewicht. Samen met genetische vatbaarheid is overgewicht de belangrijkste risicofactor voor diabetes type 2. De term “diabesitas” wijst overgewicht aan als de belangrijkste oorzaak van diabetes type 22,3

Zwaarlijvigheid

Laten we beginnen met de definities van overgewicht en zwaarlijvigheid. Beide begrippen worden gedefinieerd als abnormale of overmatige vetophoping die de gezondheid kan schaden. Een veelgebruikte indicator om deze vetophoping te schatten is de Body Mass Index (BMI). Deze is gebaseerd op het gewicht en de lengte van een individu: BMI = massa (kg) / lengte (m²). Kortom, een BMI van 25 of hoger wordt als overgewicht beschouwd en iemand met een BMI van 30 of hoger wordt als zwaarlijvig beschouwd.

De wereldwijde prevalentie van zwaarlijvigheid is tussen 1975 en 2016 bijna verdrievoudigd. Met andere woorden, in 2016 hadden meer dan 1,9 miljard volwassenen (39% van de volwassen wereldbevolking) overgewicht (BMI ≥ 25). Daarvan waren meer dan 600 miljoen individuen zwaarlijvig (BMI > 30). In Europa heeft meer dan de helft van de bevolking overgewicht (BMI > 25) en tot 30% is zwaarlijvig (BMI ≥ 30)4.

2100100 body mass index graph

Prediabetes en diabetes

Naast zwaarlijvigheid neemt ook de prevalentie van prediabetes toe. Langzamerhand wordt dit een enorm probleem voor de volksgezondheid. Prediabetes wordt gedefinieerd als een tussenstadium van hyperglycemie waarbij de bloedsuikerspiegels boven de normale toestand stijgen maar onder de diagnostische niveaus van diabetes liggen. Er zijn geen duidelijke symptomen die kunnen wijzen op prediabetes. Het is een aandoening die vele jaren onder de radar en onopgemerkt kan blijven en de basis kan leggen voor ernstige complicaties. Een eenvoudige analyse van het bloedmonster kan mensen met een verhoogd risico gemakkelijk identificeren. Veel wetenschappelijke organisaties in Noord-Amerika definiëren prediabetes als verminderde nuchtere glycemie. Het wordt gekenmerkt door een nuchtere bloedsuikerspiegel (HbA1C-niveau) tussen 100 en 125 mg/dL (5,7% – 6,5% mmol/L).

2101 amansia infographie nl2 j

Prediabetes zal jaarlijks bij ongeveer 5-10% van de patiënten overgaan in diabetes type 2. Volgens het panel van deskundigen van de American Diabetes Association zal 70% van de mensen met prediabetes binnen hun leven diabetes5. Maar prediabetes kan ook weer overgaan op normoglycemie dankzij aanpassingen van de levensstijl. Daarom is het van het grootste belang mensen met prediabetes op te sporen:

  • om een aantal belangrijke interventies uit te voeren, zodat ze terug een normale glycemie kunnen krijgen;
  • en het risico op het ontwikkelen van diabetes type 2 te voorkomen.

Diabetes is een chronische ziekte die optreedt wanneer de alvleesklier niet voldoende insuline produceert of wanneer het lichaam de geproduceerde insuline niet optimaal kan gebruiken. Insuline is een hormoon dat de bloedsuikerspiegel regelt.

Diabetes type 2 (vroeger niet-insulineafhankelijke diabetes of ouderdomsdiabetes genoemd) is het gevolg van een ondoeltreffend gebruik van insuline door het lichaam. De meerderheid van de mensen met diabetes heeft diabetes type 2. Deze vorm van diabetes is grotendeels het gevolg van overgewicht en een gebrek aan lichaamsbeweging.

amansia schema eng 2021 07 12 02

Impact van de darmmicrobiota op de ontwikkeling van zwaarlijvigheid en prediabetes

De westerse en moderne levensstijl wordt gekenmerkt door slechte voedingsgewoonten (veel vet en weinig vezels), sedentaire gewoonten, geneesmiddelengebruik, enz. Al deze kenmerken kunnen leiden tot een dysbiose van de darmmicrobiota. Deze dysbiose bevordert door voeding veroorzaakte zwaarlijvigheid en metabole complicaties via een aantal mechanismen, waaronder:

  • ontregeling van het immuunsysteem
  • veranderde energieregulatie, en
  • ontstekingsbevorderende mechanismen.

Bij zwaarlijvigheid veranderen namelijk de samenstelling en de functie van de darmmicrobiota. Bijgevolg worden de functies van de darmmicrobiota beïnvloed, met name de poortwachtersfuncties van de darmbarrière.

Een gevolg van de verandering van de poortwachtersfunctie van de darmbarrière is een verhoogde doorlaatbaarheid in de darm. Dit proces wordt ook wel “lekkende darm” genoemd. Deze verhoogde doorlaatbaarheid van de darm maakt het mogelijk dat stoffen uit de voeding of van de darmbacteriën vanuit het darmlumen in de bloedbaan terechtkomen. Sommige van deze stoffen zijn toxinen, of gifstoffen, zoals lipopolysachariden (LPS). Deze gifstoffen zijn ontstekingsbevorderend. Zij activeren het immuunsysteem en veroorzaken een chronische laaggradige ontsteking, dat wil zeggen een ontsteking op een laag niveau maar die lang aanhoudt (meerdere jaren). Deze chronische laaggradige ontsteking kan leiden tot stofwisselingsstoornissen zoals insulineresistentie. Dit gebeurt door een verminderde werking van de insuline op zijn receptor. Uiteindelijk kan insulineresistentie leiden tot de ontwikkeling van diabetes type 2. Bovendien wordt chronische laaggradige ontsteking ook in verband gebracht met de ontwikkeling van atherosclerose, kanker en neurodegeneratieve ziekten.  

amansia schema lowgradeinflammation

Hoe diabesitas aanpakken?

Richt u op een rode draad: de disfunctie van de darmbarrière en doorbreek de vicieuze cirkel van chronische laaggradige ontsteking met de suppletie van A. muciniphila. Er is dringend behoefte aan preventie in de vroege stadia van het ziekteverloop, d.w.z. wanneer het overgewicht (met name buikvet) en de nuchtere bloedsuikerspiegel verhoogd zijn, maar nog geen kritieke waarden hebben bereikt.

“De aanpak van A-Mansia voor het oplossen van de “Diabesitas” epidemie is het ontwerpen van innovatieve gezondheidsoplossingen gebaseerd op Akkermansia muciniphila waarbij de oorzaken en de gevolgen van overgewicht en prediabetes worden aangepakt.”.

  1. Whiting, D.R., Guariguata, L., Weil, C. & Shaw, J. 2011 IDF diabetes atlas: global estimates of the prevalence of diabetes for 2011 and 2030. Diabetes Res Clin Pract 94, 311-321.
  2. Shafrir, E. 1996 Development and consequences of insulin resistance: lessons from animals with hyperinsulinaemia. Diabetes Metab22, 122-131.
  3. Astrup, A. & Finer, N. 2000 Redefining type 2 diabetes: ‘diabesity’ or ‘obesity dependent diabetes mellitus’? Obes Rev 1, 57-59.
  4. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/obesity-and-overweight
  5. https://www.diabetes.org